اینترنت فیبر نوری که بهطور رایج با نام اینترنت فیبر شناخته میشود، نوعی اتصال پرسرعت باند پهن است که میتواند در شرایط ایدهآل، سرعتی تا 940 مگابایت بر ثانیه ارائه دهد. این فناوری با بهرهگیری از کابلهای فیبر نوری، امکان انتقال دادهها با سرعتی نزدیک به 70 درصد سرعت نور را فراهم میکند. همچنین، کابلهای فیبر نوری نسبت به کابلهای سنتی، در برابر تغییرات جوی مقاومت بیشتری دارند، که این امر منجر به کاهش اختلالات و قطعیهای کمتری در اتصال میشود.
سرویس اینترنت فیبر نوری چطور کار میکند؟
اینترنت فیبر نوری یک فناوری مدرن است که امکان انتقال دادهها را بهوسیله نور بهجای سیگنالهای الکتریکی فراهم میکند. این سیستم از اجزای مختلفی تشکیل شده است، اما دو بخش کلیدی آن شامل فیبرهای نوری و بخش «آخرین مایل» یا «آخرین کیلومتر» شبکه فیبر نوری است که در ادامه به توضیح هر یک خواهیم پرداخت.
فیبر نوری
فیبرهای نوری دارای قطر بسیار کوچکی به اندازه حدود 125 میکرون هستند که تقریباً برابر با ضخامت یک موی انسان میباشد. این فیبرها بهصورت مجموعهای به هم متصل میشوند و یک کابل فیبر نوری را تشکیل میدهند (که بهطور واضح با کابلهای کوآکسیکال مسی متفاوت است). فیبرهای نوری قادرند پالسهای نور لیزر یا LED را از طریق کابل منتقل کرده و اطلاعات را بهصورت باینری (با استفاده از صفر و یک مشابه سیستمهای الکترونیکی) جابهجا کنند.
آخرین مایل (The Last Mile)
زمانی که این پالسهای نوری بهسرعت به مقصد میرسند، به سیگنالهای الکتریکی تبدیل میشوند که دستگاهها میتوانند آنها را شناسایی و استفاده کنند. این تبدیل توسط یک دستگاه ویژه به نام پایانه شبکه نوری انجام میشود، که پس از آن سیگنالها را از طریق اتصال اترنت به کاربر نهایی منتقل میکند. فاصله بین خط اصلی شبکه فیبر نوری و کاربر، بهعنوان «آخرین مایل» شناخته میشود، که معمولاً کوتاهتر از یک مایل است.
جهت کسب اطلاعات بیشتر حوضه پهنای باند اختصاصی روی لینک بزنید .
کابل فیبر نوری چگونه اطلاعات را منتقل میکند؟
تمام اطلاعات میتوانند به فرمت «باینری» تبدیل شوند؛ مجموعهای از صفرها و یکها که نمایانگر محتوای دادهها هستند. در کابلهای فیبر نوری، این بیتهای باینری به سیگنالهای نوری LED تبدیل میشوند. در نتیجه، دادهها به صورت زنجیرهای از پالسهای نوری سریع از طریق کابلهای فیبر نوری به مقصد ارسال میشوند. برای انتقال دادهها به فواصل طولانی، از دستگاههای ویژهای به نام تقویتکنندههای نوری استفاده میشود که وظیفه بهبود کیفیت سیگنال و حفظ تمامیت دادهها را بر عهده دارند.
تفاوت اینترنت فیبر نوری با سایر انواع اینترنتها
اینترنت فیبر نوری در مقایسه با سایر انواع سرویسهای اینترنتی نظیر DSL، شمارهگیری (Dial-up)، اینترنت کابل و ماهواره مزایای خاصی دارد. تفاوت اصلی این است که فیبر نوری بهجای استفاده از جریان الکتریکی، از نور برای انتقال دادهها بهره میبرد. این نور از طریق هستههای شیشهای فیبر منتقل میشود. تکنولوژیهای اینترنتی بهمرور زمان دچار تحولاتی بزرگ شدهاند. در ادامه، به بررسی مختصر انواع اصلی اتصالات اینترنتی که هنوز هم به کار میروند و عملکرد آنها خواهیم پرداخت.
اینترنت Dial-up
اینترنت Dial-up که بهندرت در دو دهه گذشته مورد استفاده قرار میگیرد، از خطوط تلفن مسی موجود استفاده میکند. در این روش، از فرکانسهای قابل شنیدن برای ارتباط بهره گرفته میشود، به همین دلیل هنگام اتصال صدای بوقهایی را خواهید شنید. همچنین، در حین استفاده از اینترنت Dial-up، نمیتوانید از خط تلفن برای تماس استفاده کنید.
اینترنت DSL
اینترنت DSL (خط مشترک دیجیتال) نیز از خطوط تلفن برای انتقال اطلاعات بهره میبرد، اما برخلاف Dial-up، از فرکانسهای غیرقابل شنیدن استفاده میکند که به این ترتیب با سرویس تلفن صوتی تداخلی نخواهد داشت. این نوع اینترنت از سیم تلفن استاندارد استفاده میکند، در حالی که اینترنت فیبر نوری به کابلهای اترنت متکی است. سرعت اینترنت DSL حداکثر به 100 مگابایت بر ثانیه میرسد، اما معمولاً کمتر از این مقدار است و به دلیل افت سیگنال، برای انتقال دادهها در فواصل طولانی قابل اعتماد نیست. با این حال، اینترنت DSL در بسیاری از مناطق، به ویژه شهرها، به راحتی در دسترس است.
اینترنت کابل
اینترنت کابل از همان نوع خطی استفاده میکند که برای تلویزیون کابلی به کار میرود و به کابلهای کوآکسیکال شناخته میشود. سرعت این نوع اینترنت به طور قابل توجهی متغیر است و بهطور میانگین میتواند تا 940 مگابایت بر ثانیه برای دانلود و حداکثر 50 مگابایت بر ثانیه برای آپلود برسد.
اینترنت ماهواره
اینترنت ماهوارهای از ماهوارهها برای انتقال سیگنالها بین خانهها و مراکز شبکه استفاده میکند و یکی از گزینههای محبوب برای مناطق روستایی و دورافتاده است. با این حال، این نوع اینترنت در مقایسه با فیبر نوری عملکرد کمتری دارد و اغلب با محدودیتهای دادهای و تأخیر بالا همراه است، که میتواند بر تجربههایی مانند بازی آنلاین و تماسهای ویدئویی تأثیر منفی بگذارد.
آیا اینترنت فیبر نوری سریع تر است؟
اتصالات اینترنتی با سرعتهای مختلفی اطلاعات را منتقل میکنند. اینترنت فیبر نوری نهتنها سرعت بالایی دارد، بلکه به خاطر پایداری خود نیز شناخته شده است و به همین دلیل برای افرادی که بهطور دورکاری مشغول به کارند، گیمرها، و کسانی که به استفاده همزمان چندین کاربر از اینترنت نیاز دارند، گزینهای ایدهآل به شمار میآید. همچنین، لازم به ذکر است که تأثیر شبکههای بیسیم (وای فای) بر سرعت اینترنت فیبر نوری را نمیتوان نادیده گرفت.
مزایای استفاده از اینترنت فیبر نوری
اینترنت فیبر نوری بهویژه برای خانوارهایی که چند نفر بهطور همزمان از اینترنت استفاده میکنند، بسیار مناسب است. این فناوری به کاربران امکان میدهد که بدون مشکل به تماشای فیلم، بازی آنلاین یا ارسال و دریافت فایلهای حجیم بپردازند. در خانهها یا محلهای کاری که از اینترنت فیبر نوری استفاده میشود، تجربهای بینظیر در تمامی دستگاههای متصل به اینترنت، از جمله سیستمهای امنیتی، ترموستاتهای هوشمند، گاز، یخچال و سایر وسایل هوشمند فراهم میآید.
سرعت بالای اینترنت فیبر نوری موجب کاهش تأخیر در هنگام پخش ویدئوهای آنلاین میشود. بهعنوان مثال، زمان لازم برای دانلود یک فایل رسانهای بزرگ به حجم 6.5 گیگابایت با استفاده از انواع مختلف اینترنت به شرح زیر است:
– اینترنت Dial-up: حدود یازده روز
– اینترنت DSL: بین یک تا 14 ساعت
– اینترنت کابل: از یک دقیقه تا 14 ساعت
– اینترنت فیبر نوری: تقریباً 1 دقیقه
مقاله پیشنهاد شده : دریافت اینترنت با پهنای باند تضمین شده از اپکس
محدودیتهای استفاده از اینترنت فیبر نوری
در بحث مزایای اینترنت فیبر نوری، باید به برخی مشکلات و چالشهای این فناوری نیز اشاره کنیم.
هزینههای راهاندازی اینترنت فیبر نوری
یکی از مشکلات عمده اینترنت فیبر نوری، هزینههای بالای نصب و استفاده از آن نسبت به اینترنت DSL است. بهدلیل جدید بودن این تکنولوژی و عدم وجود زیرساختهای کافی در شبکههای خانگی، هزینه نصب آن بسیار بالا است. همچنین، معمولاً فناوریهای سریعتر و با قابلیت اطمینان بیشتر هزینه بیشتری دارند.
دسترسی جغرافیایی به اینترنت فیبر نوری
این نکته نیز اهمیت زیادی دارد. اینترنت فیبر نوری بهصورت منطقهای محدود است و بسیاری از نواحی، بهخصوص مناطق دورافتاده، دسترسی مناسبی به این تکنولوژی ندارند. در مناطق پرجمعیت، زیرساختهای مربوط به اینترنت و کابل فیبر نوری در حال توسعه است، اما برای اینکه این فناوری بهصورت گستردهتری در دسترس عموم قرار گیرد، زمان زیادی نیاز خواهد بود.
